سفال زند sofalzand

به زبان ساده نتیجه کار کردن هنرمند سفالگر با چرخ و گِل را سفال گویند.گل از خاک رس و آب درست می شود و چرخ یک وسیله ی الکتریکی مکانیکی دارای اسکلتی آهنی، دو صفحه ی فلزی بزرگ و کوچک، دینام، تسمه و... می باشد. قدیم چرخ سفالگری به این شکل نبود و سفالگرها بوسیله ضربات پا صفحه بزرگ چرخ را حرکت می دادند. در این بخش، نویسندگان مجله شهر سفال قصد دارند شما را با مفاهیم پایه ای مثل سفال، چرخ سفال، گل سفال، دستگاه اکسترودر و بعضی ابزارها آشنا کنند.همانطور که اشاره شد، حاصل کار کردن سفالگر با گل و چرخ، که می تواند یک گلدان، یک کاسه، یک پارچ، لیوان یا... باشد سفال نامیده می شود. البته سفال در این مرحله مانند کودکی تازه متولد شده، نیاز به مراقبت و نگهداری و انجام یکسری نکات ریز دارد. شهر سفال با توضیحی شفاف و عامیانه به مراقبت ها و نکات ریز اشاره شده می پردازد. سفال که از روی چرخ جدا می شود، گلی کاملأ خیس و بسیار شکل پذیر است. این خیسی و شکل پذیری سفال آن را به شدت آسیب پذیر می کند. ابتدا باید با احتیاط کامل و بوسیله ی تخته ای که زیر سفال قرار می دهیم، آن را به مکانی نسبتأ گرم که معمولأ گرمخانه ی کارگاه سفال و یا نزدیکی در کوره است، منتقل کنیم. پس از این انتقال باید ساعاتی صبر کنیم تا سفال خشک و قابل تراشیدن شود. تراش سفال به منظور برداشتن اضافه هایی از آن که ظرافت کار را از بین می برد و نیز مسطح کردن کف کار برای اینکه موقع ایستادن با مشکل مواجه نشود، انجام می شود. در کارگاه های منتخب ‌شهر سفال، مانند کارگاه چاناقچی که در زمینه ی تولید ظروف غذاخوری سنتی فعالیت می کند و کارگاه نقشینه های رُس که سفال نفیس تولید می کند، کار تراش سفال با دقت بسیار زیادی انجام می شود. دلیل این دقت زیاد پس از لعاب کاری سفال مشخص می شود. تفاوت یک نمونه سفال که تراشی معمولی خورده، با نمونه ی مشابه که زمان و دقت کافی برای تراش آن صرف شده، نشان دهنده ی اهمیت تراش کاری توسط استادکاران زبده می باشد.در ادامه مطالب به ظروف سفالی جدید ظروف سفالی که در بازار وجود دارد اشاره خواهیم کرد